logotype

Nowi kolegiaści

W nowym roku akademickim grono kolegiastów zwiększyło się o siedmiu księży, którzy zostali skierowani do Rzymu na studia specjalistyczne.

1. Ks. Bartczak Janusz, Diecezja Włocławska, Liturgia - Pontificio Ateneo Sant'Anselmo.

2. Ks. Frąckowiak Jan, Archidiecezja Poznańska, Teologia dogmatyczna - Pontificia Università Gregoriana.

3. Ks. Kowalski Mirosław, Diecezja Kielecka, Liturgia - Pontificio Ateneo Sant'Anselmo.

4. Ks. Sosnowski Jacek, Diecezja Pelplińska, Prawo kanoniczne - Pontificia Università Lateranense.

5. Ks. Szeląg Piotr, Archidiecezja Gdańska, Prawo kanoniczne - Pontificia Università Gregoriana.

6. Ks. Wiliński Jacek, Archidiecezja Warszawska, Prawo - kanoniczne, Pontificia Università Gregoriana.

7. Ks. Zieliński Zbigniew, Archidiecezja Katowicka, Studium Roty Rzymskiej.

Nowym kolegiastom życzymy owocnej pracy i Bożego błogosławieństwa!

Doktorat ks. Adama Tondery

Pierwszym wydarzeniem dla kolegiackiej wspólnoty w nowym roku akademickim 2010/11 była obrona doktoratu ks. Adama Tondery, która odbyła się we czwartek 14 października w auli Instytutu Patrystycznego Augustinianum.

 Rozprawa będąca zwieńczeniem jego specjalistycznych studiów z zakresu patrologii została zatytułowana: "L’immagine letteraria del santo pagano nella figura di Apollonio di Tiana e la sua valutazione da parte cristiana" (Literacki obraz pogańskiego świętego na przykładzie Apoloniusza z Tiany i jego ocena ze strony chrześcijańskiej), zaś promotorem pracy był prof. Salvatore Lilla.

 Po dokonanej prezentacji pracy, doktorant udzielił odpowiedzi na pytania członków Komisji, a także wysłuchał opinii, jaką wygłosił zasiadający w audytorium Ks. Marek Starowieyski - ceniony znawca patrologii, a także nauk filozoficznych i teologicznych, mieszkający w Kolegium w okresie prowadzenia wykładów we wspomnianym Instytucie Patrystycznym. Następnie wszyscy usłyszeliśmy słowa ogłaszające Ks. Adama doktorem teologii i nauk patrystycznych. Należy także podkreślić, że zaprezentowana praca uzyskała maksymalną ocenę - summa cum laude.

 Gratulacje oraz wspólna radość, wyrażone tuż po zakończonej obronie, znalazły swoją kontynuację w refektarzu Kolegium podczas uroczystej kolacji, w której, obok rodziny Ks. Adama, uczestniczyli jego włoscy przyjaciele i księża pochodzący z diecezji katowickiej, do której należy nowy doktor.

 Wszyscy gratulujemy Ks. Adamowi uzyskanego tytułu, dziękując równocześnie za czas spędzony wspólnie w Kolegium, a także serdecznie życzymy Bożego błogosławieństwa w realizacji nowych obowiązków w służbie Bogu i Kościołowi.

Jubileusz 50-lecia kapłaństwa ks. prof. dr. hab. Marka Starowieyskiego

Październikowe dni bieżącego roku akademickiego mijają pod znakiem doniosłych uroczystości. Dzisiaj całe kolegium świętowało 50-rocznicę święceń kapłańskim zacnego gościa naszego domu - ks. prof. dr. hab. Marka Starowieyskiego - autora wielu dzieł z zakresu antyku chrześcijańskiego i patrologii.

Pochodzi z rodziny ziemiańskiej, jego rodzice mieszkali w Bratkówce, posiadali też majątek Ustrobna. Na początku II wojny światowej jego ojciec z racji pochodzenia został skazany przez władze radzieckie na śmierć. Najprawdopodobniej został rozstrzelany, nie jest jednak znane miejsce jego śmierci. Ks. Starowieyski wojnę przeżył wraz z matką w Kieleckiem, w majątku swego wuja pod Włoszczową. W obawie przed represjami ze strony komunistów jeszcze przed ich nadejściem przygotowano go do pierwszej komunii świętej, do której przystąpił 28 września 1944.

Niedługo później jego wuj został aresztowany przez UB i wywieziony za wspomaganie AK w czasie wojny, podobny los spotkał jego dziadka. Dwór zrabowano, spalono bibliotekę zawierającą cenne pozycje, tylko nieliczne książki udało się ocalić. Rodzina żyła w ciężkich warunkach w innym, zrujnowanym dworku, matka musiała podjąć się pracy fizycznej. Po jakimś czasie przeniosła się z rodziną do Szczekocin, gdzie została nauczycielką angielskiego. Z racji złego stanu zdrowia wywołanego przez ciężkie warunki Starowieyski leczył się w Porąbce, Zakopanem, znalazł się w domu dziecka w Krzeszowicach, aby wreszcie podjąć naukę w Sosnowcu, w liceum im. Staszica. Maturę zdał w 1954, następnie studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Po pierwszym roku studiów złożył legitymację ZMP, wstąpił do warszawskiego seminarium duchownego (1955).

Święcenia kapłańskie otrzymał 26 czerwca 1960 (było to możliwe dzięki dyspensie papieskiej na wiek) z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Po święceniach pracował w parafii w Józefowie k. Otwocka. 

Tak wspaniały jubileusz, tak wspaniałego człowieka, księdza i wybitnego profesora był okazją do tego, aby podzielić się z młodymi kapłanami swoimi impresjami dotyczącymi kapłańskiego życia i powołania. Z całego bogactwa kapłańskiej posługi Jubilat podkreślał przede wszystkim wartość sprawowanych sakramentów - zwłaszcza Eucharystii. To obiektywne, czyste dobro, które za pośrednictwem kapłańskich dłoni staje się udziałem całego Kościoła. Mówiąc o znaczeniu sakramentu pokuty ks. prof. Starowieyski podkreślał - prócz znaczenia czysto duchowego - również wartość społeczną, jednanie ludzi z ludźmi i samymi sobą.

Cytując św. Augustyna - "Karmię was czym sam żyję" - wskazał, że kapłaństwo nie może być wykonywaną li tylko funkcją, ale stylem życia. Wtedy i tylko wtedy kapłan będzie świadkiem, kiedy jego życie wewnętrzne zakorzenione będzie w doświadczeniu spotkania z Chrystusem - Najwyższym Kapłanem, stąd nieustanny imperatyw wzywający do pracy nad swoją wiarą.

Być księdzem, to również zdawać sobie sprawę z odpowiedzialności za dar, który się otrzymuje. Za sprawą święceń kapłańskie słowo i kapłańskie życie, nierozerwalnie związane są z życiem Słowa wcielonego.

Jako wybitny polski uczony, Ks. prof. Starowieyski mówił o wymiarze duszpasterskim pracy naukowej. To właśnie poszukiwanie i stawianie pytań leży u fundamentów szeroko pojętej kultury chrześcijańskiej i jako takie stanowi zaczyn jakiejkolwiek pracy duszpasterskiej.

Dziękując za wszystkie wypowiedziane słowa, dziękując za dar życia i powołania kapłańskiego, życzymy Jubilatowi kolejnych pięknych i owocnych lat posługi kapłańskiej.

Ważniejsze pozycje książkowe:

Słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa. J. M. Szymusiak SJ, M. Starowieyski (oprac. ). Poznań: Księgarnia św. Wojciecha, 1971.

Reguła św. Augustyna, przeł. ks. Marek Starowieyski, [w:] dzieło zbiorowe, Starożytne reguły zakonne, Warszawa 1980 ATK PSP 26, s. 73-102.

Apoftegmaty Ojców Pustyni. Opracowanie i wybór ks. M. Starowieyski.

Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1986 Pisma

Starochrześcijańskich Pisarzy 33, zeszyt 1 s. 292, zeszyt 2 s. 278.

Mariologia Orygenesa w: Orygenes, Homilie o Ewangelii św. Łukasza, tłum. i opr. S. Kalinkowski, Warszawa: Wydawnictwo ATK, 1986, s. 5-29,

Pisma Starochrześcijańskich Pisarzy 36.

Sobory Kościoła niepodzielonego. T. 1 - Dzieje. Tarnów: Biblos, 1994. ISBN 83-85380-20-5.

Pierwsi świadkowie. Pisma Ojców Apostolskich, oprac. ks. Marek Starowieyski, Kraków 1998 Wydawnictwo "M".

Apokryfy Nowego Testamentu, Marek Starowieyski (redakcja), Kraków 2007.

Odpoczynek ze św. Pawłem, Kraków 2008.

Adwent. Rozważania, Kraków 2009.

Ojcowie Kościoła o kapłaństwie i kapłanach, Marek Starowieyski (wybór i opracowanie), Kraków 2010

Tradycje Biblijne, abp Gianfranco Ravasi (wstęp), Kraków 2010.

Męczennicy oprac., wstęp i wybór tekstów Ewa Wipszycka i ks. Marek Starowieyski [w:] "Ojcowie Żywi" tom IX, wyd. Znak 1991

Święto patronalne Kolegium i imieniny ks. Rektora

Pokorny w mądrości, którą posiadał. Otwarty na bliźnich, w których szukał oblicza Chrystusa. Zafascynowany modlitwą, która przybliżała go do Boga. Świadomy tego, że miłość związana jest z ofiarowaniem siebie.

Człowiek. Chrześcijanin. Kapłan. Profesor. Święty Jan Kanty. Nie bez przyczyny jest również patronem naszego Kolegium.

To właśnie 25 października obchodziliśmy uroczystość odpustową ku jego czci. Poza naszą wspólnotą, zgromadziła ona wielu gości, między innymi ks. abp. Szczepana Wesołego, ks. abp. Edwarda Nowaka, Panią Hannę Suchocka - Ambasadora Rzeczpospolitej Polskiej przy Państwie Watykańskim oraz księży pracujących w dykasteriach i urzędach watykańskich. Mszy Świętej przewodniczył dziekan Trybunału Roty Rzymskiej abp Antoni Stankiewicz, który w homilii, przypominając historię życia i powołania św. Jana, zwrócił uwagę na to, że charyzmat naszego Patrona jest wciąż żywy, a dla nas samych powinien stać się wezwaniem do umiejętnego łączenia wiary, rozumu i czynów miłości.

Przeżywana tego dnia uroczystość miała również swoją drugą odsłonę – imieniny ks. Tadeusza Karkosza, rektora kolegium, w intencji którego modliliśmy się podczas Mszy Świętej.

Wybory seniora i wieczór seniorski

Początek każdego roku akademickiego w Papieskim Kolegium Polskim jest związany z wyborem reprezentantów całej wspólnoty, czyli seniora i wiceseniora.

W środę, 20 października, po krótkiej kampanii wyborczej, odbyło się głosowanie. Wyłoniło ono tych, którym powierzyliśmy misję bycia przedstawicielami i organizatorami spraw dotyczących życia księży studentów w roku 2010/2011. Seniorem został wybrany ks. Rafał Skitek - archidiecezja katowicka, a jego najbliższym współpracownikiem, czyli wiceseniorem - ks. Tomasz Ślesik - archidiecezja poznańska.

Uroczyste i radosne rozpoczęcie pełnienia przez nich tych ważnych funkcji miało miejsce wieczorem 3 listopada br. Pierwszym akcentem &quo;wieczoru seniorskiego&quo; było ogłoszenie wyniku głosowania. Uczynił to przewodniczący komisji wyborczej, ks. Marcin Kowalski, który następnie wręczył ks. Rafałowi i ks. Tomaszowi insygnia w postaci charakterystycznych czapek seniorskich.

Ksiądz Rektor pogratulował Seniorom-elektom i wyraził wdzięczność za współpracę tym, którzy sprawowali tę funkcję w ubiegłym roku, czyli: ks. Dariuszowi Brzegowemu i ks. Sebastianowi Adamczykowi.

Nasi nowi przedstawiciele zaprezentowali zgromadzonym księżom swój &quo;sztab&quo;, tzw. ministrów, czyli tych spośród kolegiastów, którzy będą ich wspierać jako odpowiedzialni za różne sektory organizacji życia w Kolegium. Jak bywa co roku, tak i tym razem nie zabrakło części kabaretowej, w której m.in. przywitaliśmy i poznaliśmy lepiej księży rozpoczynających swój czas studiów w Rzymie.

Życzymy księżom seniorom siły, wytrwałości i pogody ducha w pełnieniu nowych zadań!

Dzień skupienia

25 listopada 2010 r. przeżywaliśmy Dzień Skupienia, któremu przewodził ks. Arkadiusz Nocoń – ojciec duchowny Papieskiego Kolegium Polskiego. 

Początek roku akademickiego jest szczególnie ważny dla tych spośród nas, którzy dopiero rozpoczynają studia w Rzymie. Zmiana środowiska życia oraz sposobu realizacji powołania stanowią dla wielu księży źródło rozlicznych rozterek. Z tego powodu ks. Arkadiusz pochylił się nad zagadnieniem znaczenia etapu studiów rzymskich dla szeroko pojętej formacji ludzkiej i duchowej. Wieczne Miasto łączy w sobie pozostałości istnienia wspaniałych cywilizacji i kultur oraz znaki obecności Boga w historii. Jest miejscem, w którym za sprawą wielkich męczenników i wyznawców (przede wszystkich św. App. Piotra i Pawła) rodził się Kościół katolicki oraz jego doktryna teologiczna. Tutaj też można ją pogłębiać wsłuchując się w głos Następcy św. Piotra oraz korzystając z bogatej oferty uniwersytetów i instytutów papieskich. Choć Rzym wydaje się być doskonałą ofertą dla formacji kapłańskiej, to jednak bywa i tak, że na efekty intensywnego studium i pracy trzeba czekać długie miesiące.

Ks. Arkadiusz, dzieląc się osobistym doświadczeniem, zaprosił nas do tego, byśmy jak św. Piotr starali się posiąść "hypomone kai pistis", tzn. cierpliwość i wiarę, i zaufali Opatrzności Boga. On zawsze przeprowadza człowieka z mroków do światła, z krzyża do zmartwychwstania. Potrzeba jedynie stałości w wierze, by wytrwać, jak również szeroko otwartych oczu, by to dostrzec.

100-lecie istnienia Polskiego Papieskiego Instytutu Kościelnego w Rzymie

W Rzymie, oprócz Papieskiego Kolegium Polskiego, istnieje drugi dom dla księży odbywających swoje studia w Wiecznym Mieście. Polski Papieski Instytut Kościelny obchodził w tym roku 100-lecie istnienia. W dniach 18-19 stycznia, odbywały się uroczystości jubileuszowe.

Program obchodów Jubileuszowych

18 stycznia 2011 r. (wtorek)

8.00 - Msza święta przy grobie Sługi Bożego Jana Pawła II (pod przewodnictwem Ks. Kard. Stanisława Dziwisza, homilię wygłosi Ks. Abp Józef Kowalczyk, Prymas Polski)

15.00 - Rozpoczęcie Sympozjum - Przemówienie Rektora Instytutu i powitanie Gości

15.15 - Kapłan w Polsce i student w Rzymie - dwie drogi realizowania wizji kapłaństwa – Ks. Abp Józef Michalik

15.45 - Jan Paweł II, przyjaciel Domów Polskich w Rzymie – Ks. Kard. Stanisław Dziwisz

16.15 - Przerwa

16.45 - Prymasi Polski i ich troska o Instytut – Ks. Kard. Józef Glemp

17.15 - Formacja księży studentów w Papieskim Instytucie Polskim w Rzymie – Ks. Bp Zbigniew Kiernikowski

17.45 - Dyskusja

18.15 - I Nieszpory z Uroczystości św. Józefa Sebastiana Pelczara (pod przewodnictwem i z homilią Ks. Bp. Grzegorza Kaszaka)

19.00 – Kolacja

19 stycznia 2011 r. (środa) – Uroczystość Założyciela Instytutu

15.00 - Ogólna sytuacja Kościoła katolickiego w Europie na przełomie XIX i XX w. – Ks. Prof. Jan Walkusz, KUL

15.30 - 100-letnie dzieje. Rys historyczny Polskiego Papieskiego Instytutu Kościelnego w Rzymie – Ks. Bp Jan Kopiec

16.00 - Rzymskie instytucje formacji kapłańskiej – Ks. Prał. Ryszard Selejdak

16.30 - Przerwa

17.00 - Prezentacja Księgi Pamiątkowej

18.00 - Uroczysta Msza święta w kaplicy Instytutu (pod przewodnictwem i z homilią Ks. Kard. Zenona Grocholewskiego, Prefekta Kongregacji Edukacji Katolickiej) - Poświęcenie tablicy pamiątkowej

19.30 - Kolacja

Dzień skupienia

Styczniowy dzień skupienia minął nam w duchowym towarzystwie św. Ignacego Loyoli. Prowadzący, o. Stanisław Morgalla SJ, przypomniał nam bogactwo płynące z duchowej spuścizny Świętego. Motywem przewodnim konferencji był ignacjański rachunek sumienia.

1. Wdzięczność to pierwszy element rachunku sumienia, odkrywający przed nami wielkość i dobroć Boga. Dzięki wdzięczności otwieramy człowieka na dobro i Boże działanie w jego życiu oraz zaprasza do włączenia się w czynienie dobra.

2. Drugą postawą modlitewną w rachunku sumienia jest prośba o światło Boże i dar Ducha Świętego. W takiej właśnie perspektywie chrześcijanin pragnie poznać prawdę o swoim życiu, o własnej słabości, o rzeczywistości grzechu. Ten kto odkrył, jak bardzo jest obdarowany przez Boga, nie lęka się otworzyć na łaskę poznania własnych słabości i grzechów oraz odrzucenia ich, ponieważ wie, że fundamentem wszystkiego jest nieskończona miłość Boża.

3. Kolejna postawa modlitewna w rachunku sumienia otwiera nas na nasze życie, któremu się przyglądamy i które na nowo odkrywamy dzięki łasce i światłu Bożemu. Ważne jest, aby spojrzeć na miniony dzień, tydzień czy inny okres całościowo widząc w nim poszczególne części wydarzenia. Ignacy zaprasza, aby przyglądać się kolejnym wydarzeniom swojego życia i z nich uczynić przedmiot swojej modlitwy.

4. Człowiek, który ponownie odkrywa świat własnych słabości i grzechu staje na modlitwie w prośbie o przebaczenie. Ta postawa uświadamia nam, że zawsze istnieje w nas jakieś napięcie, jakiś trud, niepokój, słabość, które nie pozwalają albo utrudniają kroczenie drogami Bożymi. Uznanie się za grzesznika prowadzi chrześcijanina do Boga bogatego w miłosierdzie.

5. Ignacjański rachunek sumienia, będąc wyznaniem wiary w Bożą dobroć, otwiera człowieka na przyszłość przynosząc nadzieję. W tym właśnie momencie św. Ignacy zaprasza, aby postanowić poprawę przy pomocy łaski Bożej. Taka postawa jest wyznaniem, że Bóg jest mocen przemienić ludzkie serce, że z serca kamiennego czyni serce żyjące.

Jubileuszu 50-lecia ślubów zakonnych Matki Generalnej M. Oktawiany Olejnik

W sobotę, 22 stycznia w kaplicy kolegiackiej odprawiona została Msza św. z okazji Jubileuszu 50-lecia ślubów zakonnych Matki Generalnej M. Oktawiany Olejnik ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia NMP.

Matka Generalna, prawie trzydzieści lat pełniła posługę w Papieskim Kolegium Polskim, zajmując się jednocześnie procesem beatyfikacyjnym bł. Edmunda Bojanowskiego - założyciela naszego zgromadzenia.

W czasie uroczystej Mszy modliliśmy się również w intencji Siostry Przełożonej M. Bonifili Nawrockiej z racji jej Imienin. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył ks. rektor Tadeusz Karkosz, homilię wygłosił ks. dr Ireneusz Wojciech Korzeniowski. We Mszy św. oprócz braci ze Zgromadzenia Serca Jezusowego i sióstr posługujących w kolegium uczestniczyły także dwie siostry towarzyszące Matce Generalnej: M. Ewa Kruszka - Przełożona Prowincjalna prowincji pleszewskiej i M. Julita Hoffmann - Mistrzyni Nowicjatu. Obecne były również Siostry ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Śląskich z Awentynu.

Na zakończenie Mszy św. ksiądz rektor złożył siostrom serdeczne życzenia oraz wyraził ogromną wdzięczność za ich posługę w kolegium.

Święty Kolegiasta - ks. arcybiskup Józef Bilczewski

Zapraszamy do lektury artykułu, który przybliża postać świętego kolegiasty - ks. arcybiskupa Józefa Bilczewskiego, pasterza Kościoła Lwowskiego, który żył na przełomie XIX i XX wieku.

Jego treść jest przede wszystkim okazją do przyjrzenia się, jak wielki wpływ na życie Świętego Arcybiskupa miało doświadczenie pobytu w Rzymie, jak wiele z niego czerpał dla własnego rozwoju duchowego i w jaki sposób dzielił się z innymi świadectwem swojej wiary.

Autor artykułu, ks. Mariusz Majewski, w latach 2001-2005 był mieszkańcem Papieskiego Kolegium Polskiego i studentem Liturgii w Papieskim Instytucie Liturgicznym św. Anzelma w Rzymie. Obecnie pełni funkcję Sekretarza Biskupa Diecezji Legnickiej Stefana Cichego.

Kliknij na ikonę, aby przejść do artykułu.

Kliknij

Doktorat ks. Marcina Kowalskiego

18 lutego 2011 r. w Aula Paulina Papieskiego Instytutu Biblijnego w Rzymie miała miejsce publiczna obrona pracy doktorskiej ks. Marcina Kowalskiego z Diecezji Kieleckiej. Moderatorem dysertacji, zatytułowanej «Transforming Boasting of Self into Boasting in the Lord. The Development of the Pauline Periautologia in 2 Cor 10 – 13 in Light of the Programmatic Introduction of 2 Cor 10», był prof. Jean-Noël Aletti S.J.

Obrona rozpoczęło się od prezentacji tematu. Doktorant na bazie fragmentu z IV Księgi «Iliady» Homera, w którym bogini Atena przekonuje łucznika trojańskiego Pandara, aby ugodził swą strzałą Menelausa, wprowadził wszystkich obecnych w arkana ars retorica. Choć retoryka jest stosowana powszechnie, to jednak tylko nieliczni potrafią stworzyć z rozlicznych figur misterny wywód, w obliczu którego milkną przeciwnicy. Z pewnością, jak przekonywał ks. Marcin, św. Paweł potrafił bardzo dobrze operować sztuką perswazji:

«Może Paweł nie dorównuje talentem Homerowi, ale konstruuje swoje argumenty w 2 Kor 10 – 13 w podobny sposób. Powtórzenia i nagromadzenie synonimów mają zwrócić uwagę na trudy i przeciwności znoszone dla Ewangelii.

Słuchacze są bombardowani rytmicznymi formułami, dają się porwać historii Pawła, współczują mu, podziwiają go i dochodzą do najważniejszej konkluzji – jest on sługą Chrystusa bardziej niż jego przeciwnicy».

Słuchając doktoranta łatwo można było zauważyć, że kontakt z wielkimi mówcami starożytności, w tym ze św. Pawłem, pozostawił trwały ślad w jego sposobie argumentacji. Widać było, jak swoją żywą i niezmiernie czytelną konstrukcją wypowiedzi, natychmiast zjednał umysły nie tylko licznie obecnych gości, ale przede wszystkim profesorów, spośród których należy wymienić: rektora PIB J.-M. Abrego de Lacy S.J., A. Gieniusza C.R., P. Bastę, J.-M. Granadosa S.J. oraz dyrektora Instytutu Nauk Biblijnych KUL – ks. prof. dr hab. H. Witczyka.

Po zaprezentowaniu przez ks. Marcina tematyki przygotowanej dysertacji rozpoczęła się dyskusja zainicjowana przez profesorów Instytutu. Po kilku chwilach wszyscy obecni mogli się przekonać, że doktorant jest doskonałym znawcą Pisma świętego, współczesnych metod i kierunków badawczych, literatury przedmiotu, zagadnień z zakresu pism i kultury starożytnej, a nade wszystko wybitnym specjalistą w zakresie pism św. Pawła Apostoła. To wszystko zaowocowało najwyższą oceną pracy Summa cum laude.

Zwyczajem wspólnoty kolegiackiej, przedłużeniem świętowania obrony doktorskiej była uroczysta kolacja w Kolegium Polskim, w której uczestniczyła rodzina i bliscy Księdza Doktora, profesorowie, przyjaciele i zaproszeni goście.

Ks. Marcinowi gratulujemy pięknego zwieńczenia kilkuletniej wytężonej pracy, uzyskanego tytułu Doktora Nauk Biblijnych i życzymy dalszego niestrudzonego zgłębiania tajemnic Słowa Bożego ad maiorem Dei gloriam et salutem animarum.

Rekolekcje Wielkopostne

W dniach 16-19 marca będziemy przeżywać w kolegium Rekolekcje Wielkopostne, które poprowadzi ks. bp. Andrzej Jeż.

Wszystkich Przyjaciół kolegium prosimy o modlitwę, aby dany nam czas był dla nas czasem nawrócenia.

Ks. dr Andrzej Jeż urodził się 3 maja 1963 r. w Limanowej. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Limanowej wstąpił do Seminarium Duchownego w Tarnowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bpa Jerzego Ablewicza 12 czerwca 1988 r. Pracował jako wikariusz w parafii Krościenko n. Dunajcem (1988-1991) a następnie w parafii Wierzchosławice (1991-1993). W roku 1993 został skierowany na studia specjalistyczne w zakresie homiletyki na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Po uzyskaniu tytułu licencjata w roku 1996 został odwołany ze studiów i mianowany ojcem duchownym w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. Ponadto podjął wykłady z homiletyki. W tym czasie rozpoczął również studia doktoranckie na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, które uwieńczył w roku 2001 obroną pracy doktorskiej z teologii dogmatycznej pt.: Christus communicator. Próba zbudowania modelu chrystologicznego o teorię komunikacji interpersonalnej.

Po zwolnieniu z obowiązków w Seminarium Duchownym, z dniem 21 sierpnia 2004 r. został mianowany proboszczem parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski w Tarnowie-Mościcach. Jednocześnie pełnił urząd dziekana dekanatu Tarnów-Zachód oraz był członkiem Rady ds. Formacji Duchowieństwa Diecezji Tarnowskiej. Z kolei 29 lipca 2007 r. Biskup Tarnowski powierzył mu urząd proboszcza parafii pw. św. Małgorzaty w Nowym Sączu, a następnie urząd dziekana dekanatu Nowy Sącz – Centrum. Ponadto został mianowany kanonikiem gremialnym i prepozytem Kapituły Kolegiackiej w Nowym Sączu. W roku 2008 został powołany do Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej.

W dniu 20 października 2009 r. Nuncjatura Apostolska w Polsce ogłosiła, że Ojciec Święty Benedykt XVI, mianował ks. dr. Andrzeja Jeża biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej, przydzielając mu stolicę tytularną w Tigillava (Północna Afryka). Ks. Andrzej Jeż jest dziesiątym biskupem pomocniczym w historii diecezji tarnowskiej.

Biskup, który na hasło swojej pasterskiej posługi wybrał słowa: "Ad laudem Trinitatis et Deiparae" (Na chwałę Trójcy Świętej i Bogurodzicy), otrzymał sakrę biskupią w dniu 28 listopada 2009 r. w Bazylice św. Małgorzaty w Nowym Sączu.

Dzień skupienia

Ceremoniarz papieski, ks. prałat Konrad Krajewski, poprowadził nasz kwietniowy dzień skupienia.

Będąc bezpośrednim świadkiem ostatnich lat życia, wielkiego cierpienia, wytrwałej miłości i przechodzenia do Domu Ojca Sługi Bożego, Jana Pawła II - Wikariusza Jezusa Chrystusa, ks. Krajewski zachęcał nas do kroczenia drogami świętości w naszej kapłańskiej codzienności. Jan Paweł II pokazywał nam, przez te 27 lat swojego pontyfikatu, że Ewangelia może naprawdę porządkować całe nasze życie.

"Ludzie przychodzili spotkać się z Janem Pawłem II, a spotykali się z Chrystusem, którego On ukazywał im całym sobą: słowem i milczeniem, gestem, sposobem intonowania i odmawiania modlitw, poruszania się w przestrzeni liturgicznej, wyciszeniem i skupieniem w zakrystii, całą kulturą bycia... To się natychmiast czuło, że mamy do czynienia z Osobą przepełnioną Bogiem. Kimś, kto dla świata stał się znakiem widzialnym rzeczywistości niewidzialnej. Cała Jego osobowość, wypowiadane przez Niego słowa, a zwłaszcza - co może zaskakujące - umęczone w ostatnich latach ciało Jana Pawła II. stały się mową Boga. Nieraz samo patrzenie na Papieża wystarczyło, by odkryć obecność Boga i zacząć się modlić. By pójść do spowiedzi i wyznać: nie tyle grzechy, co winę, że nie jest się świętym jak On".