logotype

Święto patronalne Kolegium i imieniny Ks. Rektora

Wspólna Eucharystia w środowy wieczór 24 X, której przewodniczył ks. prał. Ryszard Selejdak – pracownik Kongregacji Wychowania Katolickiego rozpoczęła Nowy Rok Akademicki AD 2012/2013 w Kolegium Polskim w Rzymie. Inauguracja Roku Akademickiego połączona z imieninami Ks. Rektora Tadeusza Karkosza stała się także możliwością spotkania z pasterzami Kościoła w Polsce przybyłymi do Rzymu na Synod poświęcony Nowej Ewangelizacji.

Wśród przybyłych gości na kolegiackie uroczystości byli m. in.: ks. kardynał Zenon Grocholewski - Prefekt Kongregacji Wychowania Katolickiego, Ks. kardynał Stanisław Ryłko - Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Świeckich, ks. kardynał Stanisław Dziwisz – metropolita krakowski, ks. kardynał Kazimierz Nycz – metropolita warszawski, ks. abp Zygmunt Zimowski - przewodniczący Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, ks. abp Stanisław Gądecki - metropolita poznański, ks. abp Szczepan Wesoły – emerytowany duszpasterz Polonii, ks. bp Antoni Stankiewicz – były dziekan Roty Rzymskiej, ks. bp Janusz Kaleta – biskup Karagandy oraz administrator apostolski Atyrau w Kazachstanie, Pani Hanna Suchocka - Ambasador Rzeczpospolitej Polskiej przy Państwie Watykańskim oraz wielu księży pracujących w różnych dykasteriach i urzędach watykańskich.

Św. Jan Kanty, mąż modlitwy, pokory, prostoty, pełen miłosierdzia i mądrości, jak podkreślał kaznodzieja, to dla nas wszystkich wzór i pomoc na nowy rok akademicki. Niech zatem wstawiennictwo świętych patronów Kolegium Polskiego wspiera nas w doskonaleniu się w miłości i mądrym wykorzystywaniu czasu, który został nam dany z łaski Pana.

Ks. Rektorowi z okazji imienin życzymy wszelkich Bożych łask, opieki świętego patrona Judy Tadeusza i tego co jest potrzebne do wypełniania codziennych obowiązków.

Wizyta w katakumbach św. Kaliksta

Jak co roku w okolicach miesiąca listopada grupa kolegiastów udała się wraz z ks. prof. Markiem Starowieyskim do Katakumb św. Kaliksta. Te starochrześcijańskie cmentarze rzymskie były doskonałym miejscem na wprowadzenie w atmosferę uroczystości Wszystkich Świętych oraz wspomnienia Wszystkich wiernych zmarłych. Ks. Profesor, który oprowadzał po starożytnej nekropoli, poza samymi wiadomościami dotyczącymi katakumb, wprowadzał w klimat modlitwy i zadumania. Punktem kulminacyjnym wizyty była msza św. z formularza o męczennikach sprawowana w intencji wszystkich zmarłych, zwłaszcza tych, którzy zginęli za wiarę w minionym roku.

Wieczór seniorski 2012

Jak co roku nadchodzi czas zmian w kolegium. Przez ostatni rok naszym seniorem był ks. Łukasz Jastrzębski. W dziele służby na rzecz kolegium i braci kapłanów wspomagał go ks. Grzegorz Zieliński. W poniedziałkowy wieczór 29 października w niezapomnianych i ciekawych okolicznościach podziękowaliśmy im za roczny trud posługi. Jednocześnie dawnym zwyczajem w posługę seniora został wprowadzony ks. Jan Frąckowiak. Przez rok ks. Jan będzie pełnił tę odpowiedzialną funkcję, a wspomagać go będzie wicesenior ks. Janusz Bartczak.

Jednocześnie podczas tego wieczoru, utrzymanego w niezwykle radosnej atmosferze, do kolegium zostali oficjalnie włączeni księża studenci przybyli do Wiecznego Miasta w 2012 roku. Są to: ks. Maciej Bogucki, ks. Tomasz Drożyński, ks. Waldemar Graczyk, ks. Adam Jaszcz, ks. Artur Karbowiak, ks. Wiesław Ołowski, ks. Grzegorz Pędzich, ks. Daniel Prokop, ks. Wojciech Wasiak, ks. Jan Wojciechowski, ks. Tomasz Zięba.

Nowy senior zaprezentował również program swojej posługi oraz przedstawił kapłanów, którzy będą pełnić różne posługi niezbędne do należytego funkcjonowania naszego kolegium. Uroczystość zgromadziła wszystkich członków kolegiackiej wspólnoty. W duchu chrześcijańskim radowaliśmy się z faktu, że możemy kolejny rok studiować i pracować dla większej chwały Bożej.

Listopadowy dzień skupienia

W chłodne i trochę deszczowe popołudnie 29 listopada przeżyliśmy dzień skupienia prowadzony, zgodnie z tradycją, przez naszego Ojca Duchownego ks. Arkadiusza Noconia. Punktem wyjścia do naszych refleksji stał się wewnętrzny okólnik Kurii Rzymskiej z 15 października br. "przypominający" księżom o noszeniu stroju duchownego. Kardynał Tarcisio Bertone zaznaczył, że żyjemy w czasach, które w sposób szczególny wzywają nas do do odnowienia tożsamości kapłańskiej i wypływających z niej konsekwencji. Pierwszą z nich jest regularne i godne nszenie stroju duchownego, bez względu na porę roku. Ks. Arkadiusz korzystając z badań naukowych mówił o wizerunku kapłana w mediach, na uczelniach, w parafii i w szkole; natomiast na podstawie własnych obserwacji podawał przykłady księży, którzy nadmiarnie lub wcale się nie troszczą o własny wygląd. W tym kontekście ks. Arkadiusz podkreślał, że poprzez strój duchowny nie tylko wyrażamy wrażliwość na sacrum, ale również dajemy świadectwo przynależności do "firmy", w której panuje otwartość, gościnność, dyspozycyjność, jednym słowem szacunek dla drugiego człowieka. "Tym samym – podkreślał nasz Ojciec Duchowny – strój kapłana ma duże znaczenie w procesie Nowej Ewangelizacji".

Wieczorne skupienie zwieńczyła wspólna Eucharystia, niemniej nie milkną rozmowy nad znaczeniem stroju duchwnego. Które przysłowie odciska większe piętno w mentalności ludzkiej: Jak nas widzą, tak nas piszą, Nie szata zdobi czlowieka, a może bardziej precyzyjne, włoskie: L’abito non fa il monaco?

Wigilia kolegiacka

Od wielu już lat wspólnota Papieskiego Kolegium Polskiego gromadzi się na kilka dni przed Świętami Bożego Narodzenia na wspólne świętowanie wigilijne. W tym roku dzieliliśmy się opłatkiem już 14 grudnia z racji posługi, którą księża podejmują w czasie przedświątecznym w różnych parafiach: we Włoszech, w Polsce i innych zakątkach świata.

Uroczystość rozpoczęła się wspólną modlitwą, podczas której ks. Rektor Tadeusz Karkosz prosił o błogosławieństwo na czas świąt i na cały nowy rok 2013. Modliliśmy się nie tylko w intencji naszego kolegium, ale także w intencji całego Kościoła, Ojca Świętego, Ojczyzny i w intencji naszych rodzin oraz przyjaciół. W życzeniach ks. Rektor zwrócił uwagę na wolność każdego człowieka. Życzył całej wspólnocie, by doświadczyła radości płynącej z Betlejemskiego żłóbka. Tej radości może doświadczyć każdy człowiek, jeśli chce i odpowie Panu Bogu "tak" na Jego wołanie i będzie pełnił Jego wolę. Senior kolegium ks. Jan Frąckowiak w imieniu całej wspólnoty podziękował ks. Rektorowi za trud posługi i życzył mu dużo sił w pełnieniu tego zadania. Wielką radość wywołał prezent wręczony ks. Rektorowi. Ks. Jan zwrócił również uwagę na ofiarną służbę naszych sióstr i braci zakonnych, bez których kolegium nie mogłoby należycie funkcjonować.

Przed delektowaniem się smacznymi potrawami, podzieliliśmy się tradycyjnym opłatkiem. Dla wielu kapłanów, którzy pracują w czasie świąt na włoskich parafiach była to być może jedyna wigilia. Nasze świętowanie uświetniła schola złożona z utalentowanych muzycznie kolegiastów i prowadzona przez ks. Wojciecha Kućkę. Jej śpiew i profesjonalne przygotowanie wprowadziły nas (mimo Adwentu) w niezapomnianą atmosferę Bożego Narodzenia. Pod koniec biesiadowania wszyscy uczestnicy tego wieczoru włączyli się w radosny śpiew kolęd. Wigilia w kolegium to niezwykły czas antycypacji radości, która z pewnością przyjdzie z wielką mocą 25 grudnia. Wszystkim czytającym te słowa życzymy zatem doświadczenia pełnej radości, której nikt nie może odebrać, a którą jest sam Jezus Chrystus. Niech Jego Narodzenie będzie znakiem nadziei na lepsze jutro i zapowiedzią radości niebieskiej.

Styczniowy dzień skupienia

Po powrocie do kolegium z posługi świątecznej mieliśmy okazję uczestniczyć w kolejnym dniu skupienia, który miał miejsce 17 stycznia 2013 roku. Poprowadził go dla nas ks. Jacek Połowianiuk, kapłan Diecezji Drohiczyńskiej obecnie pracujący w watykańskiej Kongregacji ds. Duchowieństwa.

W konferencji ks. Jacek zwrócił uwagę na cnoty, które każdy kapłan winien kształtować i pielęgnować w swoim życiu. Są to m.in. cnoty męstwa, pracowitości, stabilności. Każdy ksiądz jest wezwany do ofiarnej posługi, której z pewnością nie da się należycie wypełnić bez posiadania wyżej wymienionych cnót. Jakże łatwo w tej posłudze, także w studiowaniu, wpaść w lenistwo, obojętność i "bylejakość", to każdy z nas z pewnością wie. Potrzeba więc walki o służebny styl kapłaństwa, który ma się urzeczywistnić w życiu osoby całkowicie oddanej Chrystusowi.

W homilii podczas Mszy świętej ks. Jacek dotknął niezwykle trudnego, aczkolwiek istotnego tematu, mianowicie napomnienia braterskiego. Temat ważny i potrzebny, który z pewnością w każdej wspólnocie - czy to kapłańskiej, czy zakonnej - jest czasami pomijany. Sądzę, że wśród kolegiastów zrodziło się wiele pytań w związku z tym tematem, zwłaszcza pytań dotyczących granicy takiego upomnienia. Gdzie przebiega owa cienka linia, która wyznacza potrzebę, a nawet obowiązek takiego ewangelicznego upomnienia? Z pewnością szczerość i otwartość jest potrzebna we wspólnocie, ponieważ rozwiązuje wiele trudnych sytuacji, ale jak rozmawiać, by takie upomnienie przyniosło owoc i wypływało z miłości do drugiego człowieka? Kiedy interweniować? Te pytania są potrzebne, a odpowiedzi należy szukać na modlitwie i w sumieniu. Bogu niech będą dzięki za ten dzień. Ks. Jackowi dziękujemy za wygłoszone Słowo i zapewniamy o naszej modlitwie w intencji jego kapłańskiej posługi dla Kościoła powszechnego.

Obrona doktoratu ks. Marcina Wolczki

23 stycznia uczestniczyliśmy w obronie pracy doktorskiej ks. Marcina Wolczki, co było uroczystym zwieńczeniem jego sześcioletnich studiów w Rzymie.

Dysertacja zatytułowana "L’impedimento del crimine (can. 1090). Studio storico-giuridico" (tłum.: Przeszkoda występku (kan. 1090). Studium historyczno-prawne), powstała na Wydziale Prawa Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie. Promotorem pracy był dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Gregoriańskiego - ks. prof. Janusz Kowal, korelatorem prof. Robert Geisinger, zaś przewodniczącym komisji egzaminacyjnej prof. Yuji Sugawara. Po zaprezentowaniu treści pracy, dotyczącej przeszkody małżeńskiej polegającej na zadaniu śmierci własnemu współmałżonkowi celem zawarcia małżeństwa z inną osobą bądź dokonania tego czynu wobec jej współmałżonka, ks. Marcin odpowiadał na pytania członków komisji. Jednym z poruszanych problemów, obok zagadnień związanych z historyczną ewolucją tej przeszkody w ustawodawstwie Kościoła, była jej aktualność osadzona w kontekście praktyki eutanazji.

Po zakończonej dyskusji i naradzie członków komisji, Ks. Marcin został ogłoszony doktorem prawa kanonicznego. Radość wynikającą z tego faktu wyraziliśmy w czasie uroczystej kolacji, na którą przybyli liczni goście: rodzina księdza Marcina, kapłani z archidiecezji krakowskiej pracujący i studiujący w Wiecznym Mieście, a także jego świeccy przyjaciele.

Gratulując Ks. Marcinowi tytułu doktora prawa kanonicznego serdecznie dziękujemy za sześcioletni pobyt w naszej wspólnocie, a także życzymy Bożego błogosławieństwa w realizacji zadań powierzonych mu w rodzimej diecezji.

Doktorat ks. Bartosza Szoplika

Dwa dni po rozpoczęciu Wielkiego Postu, 15 lutego 2013 r. na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu "Angelicum" odbyła się obrona pracy doktorskiej księdza Bartosza Szoplika z archidiecezji warszawskiej, należącego także do społeczności "Liturgista.pl" oraz "Alcuinus.org". Praca pisana pod kierunkiem ks. prof. Giuseppe Midili, nosi tytuł "La continuità e discontinuità della liturgia del Mercoledì delle ceneri nel rito romano. Studio teologico-liturgico" (tłum. przybliżone: "Ciągłość i nieciągłość liturgii Środy Popielcowej w rycie rzymskim. Studium teologiczno-liturgiczne"). Autor w swojej pracy opisał i zanalizował elementy liturgii Środy Popielcowej na przełomie dziejów, wskazując ich ciągłość bądź zanik po reformie liturgicznej po Soborze Watykańskim II. Recenzentem pracy był rektor Papieskiego Ateneum św. Anzelma o. prof. Juan Javier Flores Arcas OSB.

Ostatnim akcentem tego wyjątkowego dnia była wspólna kolacja w kolegium, na której nie zabrakło członków komisji, rodziców Nowego Doktora oraz jego przyjaciół z archidiecezji.

Obrona pracy doktorskiej wieńczy czas 6-letniego pobytu ks. Bartosza w Papieskim Kolegium Polskim w Rzymie w czasie studiów najpierw w Papieskim Instytucie Liturgicznym a później na Wydziale Teologii Papieskiego Uniwersytetu św. Tomasza. Nowemu doktorowi gratulujemy oraz życzymy sił i zapału w dalszym rozwoju naukowym.

Dzień skupienia

Kolejny dzień skupienia, podczas którego mogliśmy formować swoje kapłańskie życie, przeżywaliśmy 21 lutego w czwartek. Naszym przewodnikiem w tym czasie był ks. prał Henryk Jagodziński, kapłan diecezji kieleckiej na co dzień pracujący w watykańskim Sekretariacie Stanu.

Ks. Henryk podczas konferencji dotknął najistotniejszego powołania, którym został obdarzony każdy ochrzczony - powołania do świętości. Wydaje się, że ten temat jest dla nas znany i dobrze opracowany przez wielu mistrzów duchowych. Jednak możemy przyznać, że często temat świętości jest nam daleki albo rozważany w sposób teoretyczny, a praktyka życia codziennego zdaje się nam podpowiadać, że sfera świętości nie jest nam przeznaczona.

Ks. Henryk wskazał, że świętość nie jest tylko zaleceniem czy dobrą radą skierowaną do kapłana, ale jest, jak mówi choćby Kodeks Prawa Kanonicznego, wręcz obowiązkiem każdego, kto podążył za Chrystusem i oddał mu całe życie. Osiągnięcie świętości nie jest łatwe, ale nie niemożliwe. To normalna droga chrześcijanina, który poprzez modlitwę, Słowo Boże, Eucharystię i inne sakramenty, praktykę miłosierdzia może stać się świętym, czyli całkowicie oddanym Bogu i pełnieniu Jego woli.

Podczas Eucharystii mogliśmy przemyśleć jak wygląda nasza modlitwa. Tym bardziej czas Wielkiego Postu jest dla nas dobrą okazją do rachunku sumienia w tej kwestii. Przecież kapłan jest "mężem modlitwy", który innych ma uczyć modlitwy. Jeżeli nie daje przykładu modlitwy, to nikogo nie pociągnie do intymnej relacji z Chrystusem. Jak zawsze dzień skupienia był dla kolegiastów okazją do adoracji Najświętszego Sakramentu, spowiedzi świętej

i słuchania Słowa Bożego. Za ten czas Bogu niech będą dzięki. Dziękujemy także

ks. prał. Henrykowi za ważne słowa i przypomnienie naszego największego powołania.

Rekolekcje wielkopostne

Tegorocznym rekolekcjom wielkopostnym, które odbyły się w dniach 6-10 marca, przewodniczył ks. prof. Janusz Mastalski, Dziekan Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Papieskiego im. Jana Pawła II w Krakowie.

W rekolekcyjnych rozważaniach Ksiądz Profesor analizując kondycję życia duchowego kapłana, wskazał na konieczność właściwego ustawienia hierarchii wartości. Konferencje oparte na bogatym doświadczeniu Rekolekcjonisty w pracy z kapłanami służyły pomocą w odkrywaniu niebezpiecznych przestrzeni, "pomieszczeń, pokojów", w których kapłan może przebywać.

Rekolekcje były okazją do duchowego wzrostu, aby nie było dysonansu między sytuacją moralną kapłana, a tym, jakie stoją przed nim wyzwania. W walce z pokusami kapłańskimi ks. Mastalski podkreślał między innymi konieczność stanowczej i bezkompromisowej troski o takie wartości w życiu kapłańskim jak: prawda, uczciwość, czystość, odpowiedzialność za Kościół, otwarcie na drugiego człowieka, a przede wszystkim zabieganie o własne zbawienie.

Jubileusz s. Anuncjaty

Tego roku w kolegium uroczystość Zwiastowania Pańskiego świętowaliśmy szczególnie. Były to bowiem imieniny siostry Anuncjaty Sitek ale jednocześnie srebrny jubileusz jej profesji zakonnej. Świętowanie rozpoczęliśmy od uroczystego obiadu, na którym obecni byli nie tylko kolegiaści lecz także siostry posługujące w naszym domu oraz kilku zaproszonych gości. W imieniu rektora kolegium przywitał wszystkich i złożył życzenia jubilatce ks. dr Dariusz Drążek, mieszkaniec naszego kolegium.

Na wieczorną mszę św. o godz. 18:00 dołączyły także siostry służebniczki, które na co dzień posługują w Papieskim Instytucie Polskim. W homilii ks. Dariusz nawiązał do słynnego obrazu "Anioł Pański" J.F. Millet wskazując, że nasze życie powinno być na co dzień przeniknięte modlitwą w tych charakterystycznych momentach dnia, a także wzywał do otwarcia się, jak Maryja, na Dar Boga i na współpracę z Nim w dziele zbawienia.

Wielkanocny dzień skupienia

Pierwszy dzień skupienia po Wielkanocy poprowadził o. prof. Dariusz Kowalczyk SJ, były prowincjał Prowincji Wielkopolsko-Mazowieckiej Towarzystwa Jezusowego, obecnie wykładowca na Wydziale Teologii Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego i od tego roku dziekan tego Wydziału. Tematem konferencji stała się szeroko rozumiana obrona wiary, która staje się obowiązkiem każdego chrześcijanina, zwłaszcza księdza, według biblijnego wezwania: "Abyście umieli zdać sprawę z nadziei, która jest w was" (1P 3,15). Nasz przewodnik duchowy szukał najpierw odpowiedzi na pytanie: przed kim mamy bronić naszej wiary? Nie chodzi tu o chrystofobów, masonów czy liberałów, którzy na pewno też bywają niebezpieczni na różnych odcinkach zmagania się o ewangeliczną prawdę. Odpowiedź na pytanie o prawdzie zagrożenie znajduje się w Liście św. Piotra: "Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć. Mocni w wierze przeciwstawcie się jemu!" (1P 5,8-9). Walka ze Złym Duchem jest ważna w życiu każdego kapłana, bo często pełni on w społeczności wierzących funkcję przewodnika. Uderzenie w kapłana zawsze powoduje zgorszenie i ma silne społeczne reperkusje. Zauważył to papież Franciszek w czasie pierwszej Mszy świętej sprawowanej dla kardynałów mówiąc o diable, który działa i nie przestaje kusić. O. Kowalczyk wymienił trzy pokusy, którym ulegają duchowni: pokusa posiadania, pokusa popadania w iluzję i pokusa władzy. Jako przykład postawy "trzeźwości" i "czuwania" wskazał św. Franciszka Ksawerego, który podziwiany był przez swoich współbraci za wyjątkową, ewangeliczną gorliwość. Właśnie taki zapał w dawaniu świadectwa swojej wiary, również przez gotowość do przyjęcia upokorzeń, będzie właściwą odpowiedzią na to, co Benedykt XVI nazywał "dyktaturą relatywizmu", "nową religią", w której "w imię tolerancji ogranicza się tolerancję". Ta nowa wizja polega m.in. na odmawianiu Kościołowi prawa do życia wiarą i głoszenia tego, co z tej wiary wynika. Wyśmiewanie i izolowanie osób wierzących nosi znamiona chrystofobii i katofobii.

W czasie homilii na Mszy świętej wieczorowej o. Kowalczyk mówił, że kapłan nie może popadać w lenistwo szukając dla siebie spokojnych miejsc, gdzie nie będzie narażony na stresy i trudności. Misją kapłana jest "opowiadanie o Chrystusie" z mocną wiarą i przekonaniem, że Chrystus jest Źródłem życia wiecznego, tzn. umierając dla Niego każdego dnia poprzez podejmowanie nowych, trudnych obowiązków, związane z nimi stresy, doświadczając porażek, umieramy co prawda dla świata, ale zaczynamy żyć życiem Chrystusa. Taka postawa pozwala odnaleźć "Kościół ubogich", o którym mówi papież Franciszek, jednocześnie nie zaniedbując ewangelizowania tzw. elit. Jeden z najbardziej znanych polskich jezuitów zastrzegł, że kard. Bergoglio nigdy nie rozumiał ubóstwa w sensie marksistowskim i powierzchownym, czym często narażał się argentyńskiej prowincji jezuitów, która przed laty wykazywała tego typu tendencje. Zadanie kapłana we współczesnym świecie to z jednej strony czekanie na człowieka w otwartym kościele, z drugiej wychodzenie po niego "na drogę", tam, gdzie się zagubił.

O. Dariuszowi dziękujemy za jego obecność z nami w czwartkowe popołudnie i za wygłoszone słowo. Życzymy bliskości Zmartwychwstałego Pana na każdy dzień życie kapłańskiego, zakonnego i posługi na rzymskiej uczelni.

Kolegiacki turniej tenisa stołowego

Po ponad trzech tygodniach rozgrywek grupowych, w czwartek 16 maja, doczekaliśmy się finałowych meczów kolegiackiego turnieju tenisa stołowego. Po rozegraniu 9 meczy grupowych do fazy pucharowej zakwalifikowało się czterech zawodników: ks. Sebastian Adamczyk, ks. Rafał Dudała, ks. Wiesław Ołowski oraz ks. Jan Wojciechowski. W pierwszym półfinale po zaciekłej walce ks. Rafał pokonał ks. Jana 4-3. Drugi mecz był na równie wysokim poziomie aczkolwiek od razu prowadzenie zajął ks. Wiesław wygrywając ostatecznie z ks. Sebastianem 4-1.

W meczu o 3. Miejsce spotkali się ks. S. Adamczyk z ks. J. Wojciechowskim. Na zwycięzcę trzeba było czekać do końca siódmego seta, w którym piłkę meczową wygrał ks. Jan, pokonując ks. Sebastiana 4-3.

Wedle wstępnych przypuszczeń w finale spotkali się ks. Rafał z ks. Wiesławem. Po zaciekłej walce obu zawodników, mecz zakończył się wynikiem 4-1 dla debiutanta: ks. Wiesława Ołowskiego. Tym samym trofeum Mistrza Kolegium w Tenisa Stołowego trafił do rąk księdza diecezji łomżyńskiej ks. Wiesława Ołowskiego.

Majowy dzień skupienia

Ostatni w tym roku akademickim dzień skupienia wspólnota Papieskiego Kolegium Polskiego mogła przeżywać 28 maja. Duchowe rozważania poprowadził dla nas ks. Pietro Angelo Muroni, wykładowca Pontificio Ateneo Sant'Anselmo. Temat dotyczył istotnej części życia każdego kapłana, mianowicie Liturgii Godzin. Na pierwszy rzut oka może wydawać się, że temat ten dla księdza powinien być całkowicie wyczerpany - przecież każdy kapłan jest zobowiązany do modlitwy brewiarzowej każdego dnia. Jednak każdemu z nas przydała się duchowa lekcja, którą mogliśmy przeżywać we wtorkowy wieczór.

Jak zauważył ks. Profesor, dzisiejszy świat żyje w niezwykle szybkim tempie, można powiedzieć, że żyjemy w świecie, który można opisać jednym słowem - fast. Dlatego też Liturgia Godzin, która jest nierozerwalnie związana z czasem, może być dla kapłana, ale także dla każdego wiernego świeckiego, okazją do zatrzymania się i popatrzenia na swoje życie oczami Boga. Czas wyznacza nie tylko ramy dla życia, ale również dla modlitwy. Wieczorna modlitwa Kościoła, nieszpory, ma przypominać nam o Ostatniej Wieczerzy i Męce Chrystusa podjętej dla nas z miłości, a poranna jutrznia o zwycięstwie Zbawiciela nad śmiercią. W ten sposób nasze życie modlitwy i życie codzienne łączą się z życiem Boga i prowadzą nas do uświęcenia.

Podczas homilii ks. Pietro Angelo, opierając się na czytaniach mszalnych, wskazał, że w życiu chrześcijanina może pojawić się pewnego typu schizofrenia pomiędzy wyznawaną wiarą a czynami. Dobrze wiemy, że nic tak nie odstrasza od Boga i od Kościoła jak dychotomia istniejąca między wiarą a praktyką wiary. Dlatego potrzeba modlitwy, która będzie nie tylko wypowiadaniem słów. Potrzeba modlitwy, która będzie przenikać nasze serce i to serce będzie przekształcać i przemieniać, tak by Bóg był na pierwszym miejscu w naszym życiu. Opierając się na wielkich autorytetach Kościoła (Św. Benedykt z Nursji, Św. Ambroży), ks. Profesor ukazał nam, że nasze serce, również przez modlitwę brewiarzową, będzie stopniowo dojrzewać do wydania owocu w postaci życia zgodnego z Bożą wolą. Jest w każdym z nas wielkie pragnienie dobra, ale, jak pisał już Św. Paweł, często nie czynimy tego, co chcemy, ale zło, którego przecież nie pragniemy. Jednak Bóg działa i poprzez prawdziwą modlitwę wchodząca do naszego serca, daje nam stopniowo odczuć, że nasza przemiana jest możliwa.

Dziękujemy dobremu Bogu za ten czas skupienia i modlitwy oraz za osobę ks. Pietro Angelo Muroniego i wygłoszone do nas słowo. Niech ten czas wyda owoce w postaci modlitwy, która będzie przenikała nasze sumienie i codzienną pracę.

Zakończenie Roku Akademickiego 2012/2013

We wtorek 11 czerwca o godz. 18 wspólnota Papieskiego Kolegium Polskiego podziękowała dobremu Bogu za kolejny rok pracy i studiów. Uroczysta Msza święta była okazją do dziękczynienia również za największy dar, którym Bóg nas obdarzył - powołania kapłańskiego i zakonnego. Jednocześnie w ten sposób pożegnaliśmy Kolegiastów, którzy przez ostatnie lata mieszkali w naszym domu i wraz z nami przygotowywali się do jeszcze dojrzalszej służby Kościołowi. W tym roku mury kolegium opuszczają (na zdjęciu od lewej): ks. Rafał Dudała (diec. kielecka), ks. Karol Litawa (arch. łódzka), ks. Przemysław Śliwiński (arch. warszawska), ks. Dariusz Brzegowy (diec. tarnowska), ks. Jakub Ciołak (diec. radomska) oraz ks. Marcin Lofek (arch. wrocławska - nieobecny na zdjęciu).

Podczas homilii, ks. Jakub Ciołak wskazał na trzy obrazy, które odnosiły się do przeżywanych tego dnia tajemnic i wspomnienia św. Barnaby Apostoła: posłanie, Rzym, wdzięczność. Każdy z nas został posłany - na wzór wielkich apostołów i świętych, których przywołał ks. Jakub: św. Barnaby, św. Filipa Neri, bł. Jana Pawła II - by głosić bliskość Boga

i Jego panowanie. Jednocześnie ten największy dar mamy możność rozwijać podczas studiów w Rzymie - miejscu uświęconym krwią męczenników i posługą wielu świętych, w którym możemy uczyć się jak kochać Kościół. Dlatego też dobremu Bogu należy się cześć

i wdzięczność za tak wielkie dary.

Naszą radość z zakończonego roku przedłużyliśmy podczas kolacji i poczęstunku, który został zorganizowany na tarasie kolegium. W przyjaznej i radosnej atmosferze, mogliśmy podziękować kapłanom, którzy odchodzą i jednocześnie obdarować ich skromnymi pamiątkami. W najbliższym czasie niektórzy studenci jeszcze będą toczyć egzaminacyjne boje, by następnie udać się na upragniony odpoczynek i apostolską pracę w różnych zakątkach Polski, Włoch i świata.